Inhoudsopgave

11. Tweelingen

12. Erfelijkheid

13. Dialecten

14. Taal (2)

15. Windstreken

16. Dialecten (2)

17. Muziek

18. Een gebeurtenis

19. Namen (Tolkervaringen)

20. Vervolging van christenen in India (Tolkervaringen)

 

 --------------------------------------------------------------

 

 

 

 

Blog 11 – Tweelingen

 

Zoals ik al eerder heb laten doorschemeren, ben ik er ‘een van een tweeling’. Voor mijn ouders kwam het als een verrassing dat de eerste bevalling van mijn moeder na de geboorte van mijn zus nog niet voorbij was, maar er nog een baby aankwam. Dat was ik.


De dorpsdokter had gezien de nogal dikke buik van mijn moeder wel zoiets verwacht, maar had het blijkbaar niet nodig gevonden mijn ouders van die mogelijkheid op de hoogte te stellen. Gelukkig verliep de geboorte voorspoedig.

 

Als er complicaties waren opgetreden, was ik – of mijn zus – er misschien niet geweest.

 

Geen telefoon en geen auto

Hoewel mijn vader hoofd van de school was in het dorpje, hadden mijn ouders geen telefoon en geen auto en – voor de jongeren onder ons – mobiele telefoons bestonden nog lang niet. Het zou niet zo eenvoudig zijn geweest ons naar het ziekenhuis te brengen.
Mijn geboortegewicht was iets over de 2,5 kg (5 pond) en dat van mijn zus iets daaronder. Dat is ongeveer 0,8 kg minder dan het gebruikelijke geboortegewicht van meisjes.

 

Hoe is het om niet als tweeling op te groeien?
Ik weet niet echt hoe het is om niet als tweeling op te groeien, maar het omgekeerde geldt natuurlijk voor de meeste andere mensen. Veel mensen vinden het heel interessant te horen dat ik een tweeling ben.

 

Mijn zus Rina – in het echte leven heet ze anders – en ik trokken als kind altijd samen op, we sliepen in één bed tot en met de middelbare school en droegen tot we ongeveer 14 jaar waren dezelfde kleren (!).

 

Toen ik voor het eerst op band mijn stem hoorde, dacht ik dat ik mijn zus hoorde. Op school hadden we altijd ongeveer dezelfde cijfers. Wel werden we op verschillende jongens verliefd, maar dat kan aan de omstandigheden gelegen hebben. We vonden dezelfde types jongens aantrekkelijk.

 

In de eerste drie klassen van de hbs zaten we – opzettelijk – in parallelklassen, dus onze dagelijkse omstandigheden waren niet hetzelfde. In de hogere klassen had ik min of meer lang haar, maar mijn zus had haar haar heel kort geknipt. Het was de tijd van modeontwerpers Mary Quant en André Courrèges.

 

Daarna gingen we bewust naar verschillende vervolgopleidingen – mijn zus ging logopedie doen en ik schreef me in bij de sociale academie.
(De universiteit kwam overigens niet in aanmerking: met nog vier kinderen na ons, vond onze moeder het belangrijker dat de drie jongens die mogelijkheid kregen.)

 

Het was best moeilijk voor Rina en mij om onze weg op ons eentje te vinden, al huurden we de eerste jaren van de studie woonruimte in hetzelfde huis in Groningen.

 

Eeneiig of twee-eiig?
Het merkwaardige is dat we nog steeds niet zeker weten of we een eeneiige of een twee-eiige tweeling zijn, omdat er bij de geboorte twee placenta’s waren. Zonder onderzoek is alleen met zekerheid te zeggen dat er sprake is van een eeneiige tweeling als de twee baby’s vastzitten aan één placenta (moederkoek), maar ik ben ervan overtuigd dat mijn zus en ik eeneiig zijn. We lijken namelijk in heel veel opzichten veel op elkaar.

 

Onze andere zus, die twaalf jaar jonger is, ziet er heel anders uit dan wij en heeft ook een heel ander karakter.

 

Wat is erfelijk en wat niet?
Ik ben zeker van plan om vóór 5 april de fototentoonstelling Double Dutch in het hoofdgebouw van de Vrije Universiteit in Amsterdam te gaan bekijken. Daar zijn, las ik, foto’s te zien van tweelingen in de leeftijd van 3 tot 93 jaar. Het is jammer dat ik er niet eerder van had gehoord, want ik had best graag samen met mijn zus voor de fotografen willen poseren. Als het kan, zou ik ook wel graag alsnog deelnemen aan het Nederlandse tweelingenonderzoek, dat al bijna dertig jaar gaande is. Het doel van dat onderzoek is te bepalen wat erfelijk is en wat niet.

 

Elsa Groenman-Warmelink
e.warmelink@gmail.com

06-281 284 69

beëdigd tolk-vertaalster Engels
vertaalster Duits-Nederlands

 

 --------------------------------------------------------------------

 

Blog 12 – Erfelijkheid

 

Invloed van genen
Ik heb vaak nagedacht over wat de invloed van je omgeving en wat de invloed van je genen is. Dat had onder andere te maken met moeilijkheden die ik in mijn eigen leven had – die te maken hadden met mijn eigen gedrag en karakter – en ook met het opgroeien van mijn kinderen. Het is verbazingwekkend hoe je eigen kinderen van elkaar kunnen verschillen!  En dan heb ik het niet zozeer over hun uiterlijk, maar vooral over hun karakter en hun kijk op het leven.

 

Nog niet zo heel lang geleden (15 jaar geleden?) was de overheersende mening in Nederland dat mensen voornamelijk gevormd worden door de omgeving en de omstandigheden waaronder ze opgroeien. Als er met het gedrag van een kind iets mis was, werden de ouders daar steevast op aangekeken. En dan vooral de moeder. Onder andere door tweelingenonderzoek is nu vast komen te staan dat alle menselijke eigenschappen in mindere of meerdere mate bepaald worden door het genetisch materiaal dat je hebt meegekregen.

 

De basis ligt vast
Ik ben van dat laatste ook al heel lang overtuigd. Waarom zou het onderzoek van de monnik Mendel, waarover we op school les kregen, alleen gelden voor bijvoorbeeld de kleur van de ogen van je kind? Iedereen die kinderen heeft, móet wel zien dat in elk kind vanaf het begin allerlei eigenschappen ingebakken zijn. Je kunt proberen die eigenschappen een beetje bij te buigen, maar de basis ligt vast.

 

Waarom heeft één kind uit een gezin bijna altijd een goed humeur, is de tweede altijd vriendelijk en sociaal vaardig en neigt de derde naar depressies? Waarom is de ene broer uit een gezin idolaat van voetbal, vooral de plaatselijke voetbalclub, en interesseert de andere zich totaal niet voor voetbal maar wel voor lange wandelingen en verre reizen? Waarom was Esau een buitenmens en zijn - waarschijnlijk twee-eiige - tweelingbroer Jacob een huiselijk type?

 

Waandenkbeelden
Toen ik eind jaren zestig, begin jaren zeventig, op de sociale academie maatschappelijk werk studeerde, kwamen de waandenkbeelden over het geringe belang van erfelijke factoren net zo’n beetje op. We kregen bij psychopathologie boeken te lezen waarin beweerd werd dat schizofrenie aan maatschappelijke factoren te wijten was (Ronald Laing, The Divided Self). Een ‘kille moeder’ zou de oorzaak zijn, maar tegenwoordig is het algemeen geaccepteerd dat bij schizofrenie aanleg de belangrijkste rol speelt.


Moeders de schuld?
Later kregen ‘kille moeders’ de schuld van autisme bij hun kind. Het zal je maar gebeuren dat je als moeder hulp zoekt voor je autistische of schizofrene kind en je krijgt er zelf van langs van de hulpverlener!

 

Het is te hopen dat mensen in de toekomst beter op de hoogte zullen raken van wat schizofrenie echt is, bijvoorbeeld door de publiciteit over Bart van U., een schizofrene man die oud-minister Els Borst en zijn eigen zuster heeft omgebracht. Hij leefde volkomen in zijn eigen wereldje en heeft bekend dat hij een “goddelijke opdracht” had Els Borst te doden vanwege haar euthanasiebeleid als minister.

Het is naar mijn mening een schande hoe volkomen verkeerd politie, justitie en psychiaters zijn omgegaan met de pogingen van zijn familie om voor hun hun zoon/broer adequate hulp – een gedwongen opname – te regelen.

  

Elsa Groenman-Warmelink
e.warmelink@gmail.com

06-281 284 69

beëdigd tolk-vertaalster Engels
vertaalster Duits-Nederlands

 

  --------------------------------------------------------------------

Blog 13 – Dialecten

 

Ik weet niet heel veel van dialecten, maar interesseer me er wel voor. Ik heb in de provincies Drenthe, Overijssel, Groningen en Friesland gewoond en op de televisie hoor je vaak dialecten als Brabants en Limburgs.

 

‘Hollanders’ hebben vaak geen idee wat een dialect is. Ze denken dat Nederlands met een accent hetzelfde is als een dialect en realiseren zich niet dat veel dialectsprekers eigenlijk ten minste twee talen spreken. Vaak schakelen dialectsprekers moeiteloos over van de ene taal naar de andere.

 

Ook hebben veel mensen geen idee dat binnen provincies allerlei varianten voorkomen.


Laat ik mij in dit stukje beperken tot de provincie waar mijn familie vandaan komt: Overijssel. Mijn moeder is opgegroeid in Den Ham (’n Ham) in Overijssel en mijn vader in Ommen, 10 kilometer daarvandaan. Thuis spraken ze dialect, zoals bijna iedereen daar, behalve misschien de notaris, de dominee, de dokter en het hoofd van de school.

 

Den Ham en Ommen liggen allebei in de landstreek Salland, maar ik heb altijd gemerkt dat het Ommer en het Hammer dialect verschillend zijn. De klankkleur is verschillend en het dialect van Den Ham is meer door het Twents beïnvloed.

 

Voorbeelden
Het Sallandse woord voor vuur is ook vuur, het Twentse woord is ‘veur’; ‘huus’ voor huis is Sallands, ‘hoes’ is Twents; ‘buut’n’ voor buiten is Sallands, ‘boet’n’ is Twents.

 

Hieronder een paar zinnetjes in het Hammer dialect. Ik begrijp ze moeiteloos, hoewel ik thuis nooit iets anders dan Nederlands heb gesproken, maar de meeste lezers zullen er moeite mee hebben!

  1. Zie hebt de(n) mond dreuge van ’n dös.
  2. Wee-j ginnen wagenmaker te wonnen?
  3. Zie löp der todderig biej.
  4. Din aolen kerel lönnen op 'n stok.
  5. Hee houwen van em of.

 

  1. Ze hebben een droge mond van de dorst.
  2. Weet je geen wagenmaker te wonen?
  3. Zij loopt er slonzig bij.
  4. Die oude kerel leunde op de/een stok.
  5. Hij sloeg van zich af.

 

Luister voor het Ommer dialect hiernaar: https://www.meertens.knaw.nl/ndb/soundbites.php?p=G112p . Ik moet eerlijk zeggen dat ik dit ook niet woord voor woord versta!

 

Ter vergelijking het Twentse dialect:
https://www.youtube.com/watch?v=XJe23yc_wKE . Herman Finkers is een echte ambassadeur van het Twents.

 

Net als alle talen veranderen dialecten ook. Er verdwijnen helaas woorden en er komen Nederlandse woorden voor in de plaats. Ommenaren heb ik vaak horen zeggen: “Oe zee mien moe det ook weer” ? of: “Mien vä zol ezeg ebben....” ( Hoe zei mijn moeder dat ook alweer? / Mijn vader zou gezegd hebben …) .

 

Wil je meer weten over het Ommer dialect? Kijk dan op internet: Het dialect van Ommen - De Taal van Overijssel.

 

Elsa Groenman-Warmelink
e.warmelink@gmail.com

06-281 284 69

beëdigd tolk-vertaalster Engels
vertaalster Duits-Nederlands

 

  ---------------------------------------------------------------------

 
Blog 14 - Taal (2)

 

De taal verandert

Ik weet natuurlijk wel dat taal verandert, maar ik erger me aan het kritiekloze gebruik van Engelse woorden en uitdrukkingen in het Nederlands.

 

Als ik bijvoorbeeld iemand ‘squatten’ hoor zeggen in plaats van hurken, dan denk ik echt: “Doe even normaal, joh”. En waarom heet de uitverkoop ineens ‘sale’ en zijn kinderen ‘kids’ geworden?

 

Wat is ‘overnight’? Veel Nederlanders zullen dat echt niet weten. Het betekent gewoon: van de ene op de andere dag, zomaar ineens.

 

Waarom moet een Nederlander, die zijn eigen taal met de paplepel ingegoten heeft gekregen, opeens in het Engels gaan brabbelen? Laatst hoorde ik iemand op de radio zeggen dat iets ‘joetsj’ geworden was en ik moest echt even nadenken wat hij bedoelde. Hij bedoelde blijkbaar het Engelse woord huge, maar waarom zei hij dan niet gewoon ‘kolossaal’, of 'enorm groot'?

 

Onvermogen

Wat ik ook heel veel hoor is het woord ’random’. Dat betekent ‘willekeurig’. Ik weet wel dat ‘random’ een gebruikelijk woord is in de statistiek, en om mijn part blijft het dat ook in die tak van sport, maar waarom gebruiken mensen het woord ‘willekeurig’ niet in het normale taalgebruik? Dat vind ik een mooi woord. Kennen ze de Nederlandse term gewoon niet meer? Is het onvermogen?

 

Eigenlijk denk ik dat wel. Vaak komt het gebruik van Engelse woorden in het Nederlands voort uit onvermogen. Het gaat over het algemeen om mensen die niet veel talenten op het gebied van taal hebben meegekregen. Ze horen ergens een Engels woord, maar het Nederlandse woord komt niet automatisch bij ze op en dus verweven ze het Engels – al of niet goed uitgesproken – in hun Nederlandse zinnen.

 

Wil je je eigen taal kwijt?

Tegenwoordig kom je ook vaak uitdrukkingen tegen als ‘race to the bottom’, mindset, ‘too close to call’, ‘hit rock-bottom’, ‘drain’. Dan denk ik: “Kom jongens en meisjes, stel je niet zo aan!”

 

Al ben je goed vertrouwd met het Engels, het Nederlands gaat de vernieling in (‘will race to the bottom’) als je zo doorgaat. Jullie mentaliteit of manier van denken (‘mindset’) is echt verkeerd. De schoonheid van het Nederlands zal een absoluut dieptepunt bereiken (“hit rock-bottom”) en door het afvoerputje verdwijnen (‘through the drain”) als jullie je eigen taal niet meer goed gebruiken.

 

Over de uitkomst van deze hele ontwikkeling kan nog geen uitsluitsel gegeven worden (“it’s too close to call”), maar ik houd mijn hart vast voor de toekomst van het Nederlands. Wie gooit er nu zijn eigen taal overboord?

 

 

Elsa Groenman-Warmelink
e.warmelink@gmail.com

06-281 284 69

beëdigd tolk-vertaalster Engels
vertaalster Duits-Nederlands

 

 --------------------------------------------------------------------

Blog 15  - Windstreken

 

Ik herinner me dat op de lagere school in het dorpje waar mijn vader hoofd van de Nederlands-hervormde school was, gevraagd werd wat we wilden worden. Mijn antwoord was: stewardess. Het leek me blijkbaar aantrekkelijk om de wereld in te gaan – kennis te maken met andere werelden.

Bij mijn beroepskeuze later is het beroep van stewardess nooit meer aan de orde geweest. Ik heb ook helemaal niet veel gereisd in mijn leven. Lange tijd heb ik weinig te maken gehad met niet-Nederlanders.


Middelbare school
Op de hbs in Assen ben ik maar twee niet-blanken tegengekomen. Een ervan was een jongen in de eerste klas die niet zo lang op die school gezeten heeft. Het was een donkere jongen met een Nederlandse naam, dus hij was waarschijnlijk geadopteerd.
Zijn naam heb ik altijd onthouden en vond ik op Internet. Achter zijn naam stond tussen haakjes zijn Engels klinkende achternaam en zijn geboorteplaats – Djakarta – maar in mijn herinnering zag hij eruit als een Papoea.

De ander was een Molukse jongen die in een parallelklas zat en met wie mijn zus nog langere tijd contact heeft gehad. Assen heeft een grote Molukse gemeenschap.


Jaren 70
Van de opleiding voor maatschappelijk werk in Groningen herinner ik me één Surinaamse studente, die later nog een rol in de Surinaamse politiek heeft gespeeld. Meer ‘buitenlanders’ waren er niet (afgezien van de grote groep Friezen …).


Mijn wereld veranderde
toen ik de Surinamer tegenkwam met wie ik later trouwde. Ik ontmoette heel veel verschillende Surinamers. In Suriname wonen immers allerlei bevolkingsgroepen – creolen, Hindoestanen, Javanen, Indianen, Chinezen en mensen van gemengde afkomst.

In die tijd kwam ik ook in aanraking met de discriminatie tegenover niet-blanken.

Ik herinner me een reiziger in de trein die mij ‘mevrouw’ noemde en mijn man ‘boy’. En de politie die ons op weg naar Lauwersoog aanhield omdat ik een restje fruit uit het autoraam in de berm gooide, en die meteen maar de auto doorzocht op wapens. En – weer – de politie die mijn man volstrekt ongegrond meenam naar het politiebureau omdat er ergens ringen gestolen waren.


Dat soort dingen zul je toch niet zo gauw meemaken als je met een blanke man op stap bent.


Jaren 80 en 90
Toen mijn half-Surinaamse kinderen opgroeiden, in Assen, brachten ze vaak vrienden en vriendinnen mee naar huis die oorspronkelijk uit andere werelddelen kwamen.

Half-Amerikaanse jongens, jongens uit Korea, Egypte, de Antillen, Argentinië, de Dominicaanse Republiek. Molukse meisjes, meisjes uit Indonesië, Venezuela, Sri Lanka, China, Korea, Sint Maarten. Waar ze ze allemaal vandaan haalden is me een raadsel, want we leefden verder in een bijna helemaal witte wereld. Op hun basisschool zaten vrijwel geen ‘gekleurde’ kinderen.


Vertaal- en tolkwerk
Nog later verhuisde ik naar Heerenveen. Mijn vertaalwerk werd internationaler en ik ging langzamerhand steeds meer tolken.
Als tolk ontmoet je bij rechtbanken en notarissen natuurlijk allerlei soorten buitenlanders, maar toen ik bij de IND in Ter Apel ging werken, maakte ik pas echt kennis met mensen uit alle windstreken.


In de wachtkamer bij de IND ontmoet je tolken uit diverse Arabisch sprekende landen, Ethiopië, Eritrea, Polen, Rusland, Armenië, Sierra Leone, Nepal, Punjab, allerlei Afrikaanse landen met hun vele talen, Mongolië, Turkssprekende enclaves in Siberië en christelijke enclaves in Turkije – noem ze maar op.

De projectmanagers van vertaalbureaus waar ik voor werk, komen ook vaak uit alle mogelijke verschillende landen.


Kortom, ik realiseer me opeens dat ik waarschijnlijk meer contacten met (oorspronkelijk) niet-Nederlanders heb dan 95 procent van mijn landgenoten.


De afgelopen anderhalve week heb ik via tolkopdrachten mensen uit Ghana, Tsjechië en Eritrea ontmoet; via vertaalopdrachten (contacten per e-mail of telefoon) had ik contact met mensen uit Duitsland, Finland en China; en via de vereniging voor vertalers en tolken uit Noord- en Oost-Nederland (VVTNN) heb ik collega’s uit Spanje, Engeland, Slowakije en Hongarije gesproken.


Ik hoef niet meer de wereld in. De wereld is naar mij toegekomen.

 

 

Elsa Groenman-Warmelink
e.warmelink@gmail.com

06-281 284 69

beëdigd tolk-vertaalster Engels
vertaalster Duits-Nederlands

 

  --------------------------------------------------------------------

Blog 16 - Dialecten (2)

 

Ik woon nu bijna 17 jaar in Friesland en heb gemerkt dat er in de provincie heel wat verschillende dialecten zijn. Voor ik hierheen kwam had ik wel gehoord over het Fries (“De fryske minsken binne net sa arrogant as de Hollânners), het Stellingwerfs (”Stellingwarvers binnen lu die niet vule proaten”) en het Bildts (“Fan oast na west gyn plakky te fienen sò moai as ’t Bildt”), maar niet van het Stadsfries.

En ik wist zeker niet dat dat niet alleen in Leeuwarden wordt gesproken, maar ook in veel andere Friese steden. In Dokkum, Franeker, Harlingen, Bolsward en Sneek namelijk. Ik wil mijn vingers ook niet branden aan de vraag of iets een taal of een dialect is. Dat moeten anderen maar uitzoeken!

 

Sommige Friestaligen beter te verstaan dan anderen
Wat ik wel weet is dat de ene Friestalige vaak veel beter te verstaan is voor een niet-Fries dan de andere.


Meer dan 10 jaar geleden had ik als notulist een nulurencontract met een notuleerbureau en werkte ik onder andere regelmatig in Lemmer (De Lemmer). Ik verzorgde daar de notulen bij raads- en commissievergaderingen van de gemeente.


Voor sommige raadsleden was het een principekwestie om Fries te spreken tijdens de vergaderingen. Omdat ik van tevoren de agendapunten kreeg en wat verdere informatie, kon ik dat meestal wel volgen. Als dat niet zo was, kon ik thuis het gemaakte cassettebandje afspelen.


Als ik het dan nog niet begreep, haalde ik huisgenoot W. erbij. Hij heeft tientallen jaren in Friesland in het onderwijs gewerkt en verstaat alles – al spreekt hij het niet.

 

Mijn opdrachtgeefster vroeg mij ook een keer om naar Franeker te gaan om te notuleren bij een inspraakavond van, ik meen, Wetterskip Fryslân (Waterschap Friesland) over de verzilting van het grondwater. Die werd veroorzaakt door een stijgende zeespiegel gecombineerd met een dalende bodem.


Ik was van tevoren al bang dat ik niet alles zou kunnen verstaan, ook al omdat de bijeenkomst niet op geluidsband zou worden opgenomen, maar het notuleerbureau verzekerde mij dat er grotendeels Nederlands gesproken zou worden.


Dat was ook wel het geval wat de sprekers en de Powerpoint-presentaties betrof, maar ik verstond de helft niet van de vragen die gesteld werden door de aanwezige boeren. Uiteindelijk heb ik, met flink wat navragen, nog wel wat van de notulen gemaakt, maar het was een vervelende ervaring!


Luister zelf maar
Als ik de onderstaande opnamen beluister, begrijp ik niet goed dat ik het Fries van de vergaderingen in Lemmer wel grotendeels verstond en het Fries in Franeker niet.

Waarschijnlijk kwam het doordat de aanwezige boeren niet in de stad Franeker woonden, maar in dorpjes en buurtschappen op het platteland eromheen. Ze zullen dus waarschijnlijk geen Stadsfries gesproken hebben, maar het Friese dialect van die streek.

Dit is het Stadsfries van Franeker:

http://www.meertens.knaw.nl/ndb/soundbites.php?p=B048p .

 

En dan nu het Fries dat in Lemmer (Lemsterland) gesproken wordt:

https://www.meertens.knaw.nl/ndb/soundbites.php?p=F038p .


Het verschil lijkt me duidelijk.


En als uitsmijter nog maar even deze enigszins seksistische reclameparodie:

https://www.youtube.com/watch?v=Lz2pPVP-aog

 

 

Elsa Groenman-Warmelink
e.warmelink@gmail.com

06-281 284 69

beëdigd tolk-vertaalster Engels
vertaalster Duits-Nederlands

 

  --------------------------------------------------------------------

Blog 17 – Muziek

 

Een tijdje geleden was ik op een bijeenkomst van de Vrouwenkamer in Heerenveen. Er was een workshop over het schrijven van blogs.
Een van de deelnemers aan de workshop was een vrouw die een dansschool had. Tot mijn verbazing vertelde ze dat rock & roll (rock-’n roll) weer helemaal ‘in’ is.

 

Ik vond het ongelooflijk! Rock & roll was toch iets uit de jaren vijftig en beginjaren zestig van de twintigste eeuw? Gaan we back to the fifties? Gaan de jonkies belangstelling krijgen voor Elvis en Chuck Berry? Bill Haley en Fats Domino? Voor de opwindende muziek uit mijn vroege jeugd? Rock & roll heeft altijd een plaatsje in mijn hart behouden.


Er zullen genoeg mensen van ongeveer mijn leeftijd zijn die altijd meer voelden voor rustiger muziek, zoals die van Pat Boone, Ricky Nelson, en later The Beach Boys en The Beatles. Maar die liedjes maakten vroeger niet zo’n grote indruk op me. Met de muziek van Pat Boone heb ik pas tientallen jaren later echt kennis gemaakt via huisgenoot W. Die had daar dan weer dierbare herinneringen aan.
Toen ik hem nog maar pas had leren kennen, bleek hij tot mijn verbazing honderden liedjes uit de jaren 50, 60 en 70 uit zijn hoofd te kennen. Daarmee luisterde hij onze autoritten op.


Huisgenoot W. is ook een countryliefhebber. Nog niet zo heel lang geleden was hij vooral fan van Johnny Cash, maar nu hij alle tijd heeft voor YouTube, ontdekt hij andere favorieten. Waylon (Jennings) en diens vrouw Jessi Colter zijn wel zijn grootste ontdekkingen.

 

En dan alle liedjes die ik via mijn kinderen gehoord heb! Rap en hiphop. En namen van beroemdheden in de jaren tachtig die nu bijna niemand meer iets zeggen. Duran Duran, Niggaz with an Attitude, Sam Cooke, The Bangles, The Police, Whitney Houston, Maria Carey, Eddy Grant, Cyndy Lauper, Terence Trent d’Arby, Alison Moyet, Bonny Tyler, Tim Finn, Paul Young, Toontje Lager.


En wat te denken van Bob Marley, Michael Jackson, Prince, Phil Collins, Doe Maar, Stevie Wonder, Bruce Springsteen, Benny Neijman, Nana Mouskouri, Willie Nelson, Marvin Gaye, Aretha Franklin?

 

Er zijn ook mensen die de hele popmuziekcultus aan zich voorbij laten gaan. Mijn jongste broer Aldo bijvoorbeeld. Als kind kreeg hij pianoles en werd hij door zijn pianolerares uitverkoren als solist van het koor waar zij dirigent van was.  Nu heeft hij naast zijn werk en gezin al tientallen jaren een eigen muziekgroep (eerst een kwartet, toen een kwintet, nu een groep van zes  vocalisten en zeven instrumentalisten). Bovendien zingt hij als solist en koorlid. Zijn repertoire bestaat voornamelijk uit werken van componisten als Bach, Schutz en Buxtehude.  Hij weet zelf niet waarom hij zich daartoe zo aangetrokken voelt. Naar eigen zeggen is hij niet religieus, maar tijdens het zingen is hij dat wel!


Mijn stiefzoon Freek was vroeger een fervent metal-fan en nu gaat hij naar klassieke concerten. Mijn eigen zoons beginnen zich ook voor klassieke muziek te interesseren.

Meer dan 35 jaar geleden leerde ik een jonge man kennen die schizofreen bleek te zijn. Hij had vele tientallen platen met klassieke muziek waar hij bijna de hele dag naar luisterde. Het eerste muziekstuk dat ik in zijn huis hoorde was het derde vioolconcert van Mozart, in de uitvoering van Anne-Sophie Mutter met als dirigent Herbert von Karajan. Dat vioolconcert heb ik in de jaren daarna uitentreuren beluisterd. Muziek van componisten als Mozart en Joseph Haydn heeft mij altijd veel meer gedaan dan die van barokcomponisten zoals Bach.

Maar toch …! Misschien ga ik me, naarmate ik ouder word, steeds meer aangetrokken voelen tot de zware koor- en orkestmuziek die me nu nog niet zoveel doet. Het zou zomaar kunnen dat ik op mijn begrafenis uitgezwaaid word met het Requiem van Fauré of Verdi.


 Ach ja, ieder zijn meug.

 

 

Elsa Groenman-Warmelink
e.warmelink@gmail.com

06-281 284 69

beëdigd tolk-vertaalster Engels
vertaalster Duits-Nederlands

 

  --------------------------------------------------------------------

Blog 18 - Een gebeurtenis

 

Laatst was ik op een verjaardagsfeestje van mijn jongste zus. Het was mooi weer 's avonds en een deel van de gasten zat in de tuin. Er was ook een nichtje van mij. Die gaat het komende studiejaar in Leeuwarden werken en ze vertelde dat ze een kamer had gevonden. Het is maar een kleine kamer, zei ze – 14 m2.

 

 

Opeens gingen mijn gedachten terug naar vroeger. Ik heb in mijn studietijd op vele kamers gewoond, maar een ervan was wel erg klein, niet meer dan 7,5 m2, denk ik. Het was aan de Eendrachtskade in Groningen en eigenlijk had ik twee kleine kamertjes gehuurd, met een overloop ertussen. Het ene was aan de voorkant, het andere aan de achterkant.

 

 

Ik had de kamertjes nog niet eens ingericht toen er een jongen naar me toekwam. Hij was dringend op zoek naar een kamer en wilde heel graag de huur van een kamertje van me overnemen. Blijkbaar was hij bij de huurbaas geweest die hem gezegd had dat hij net twee kamertjes aan mij verhuurd had en dat hij maar naar mij toe moest gaan. Omdat de jongen kennelijk zo dringend een kamer nodig had – en omdat ik niet zo goed ‘nee’ kon zeggen – gaf ik hem zijn zin. Hij was er erg blij mee, herinner ik me.

 

 

Ik had het druk met mijn stage dat seizoen en zag hem daarna bijna niet meer, maar op een dag sprak iemand mij aan die ik niet kende. Het was een bekende van de jongen en hij vertelde me dat de jongen zelfmoord had gepleegd. Omdat hij verteld had dat ik zo vriendelijk was geweest hem dat kamertje af te staan, werd ik uitgenodigd voor de begrafenis.

 


Ik ben ook gegaan. Er waren veel mensen op het kerkhof en het regende een beetje. Ik kende er verder niemand, maar ik zal me die begrafenis altijd herinneren. De jongen had alleen een vader. Hij liep vooraan de stoet en hij huilde en riep luid. Hij riep: “Jongen, waarom heb je dit gedaan, waarom heb je dit gedaan …”.

  

Het is een vreemd idee dat een gebeurtenis waarbij mensen betrokken zijn die je nauwelijks kent – van wie je niet eens de naam kent – je je hele leven bijblijft. Ik heb niet lang op dat adres gewoond en ben ‘verder’ gegaan, maar vraag me nu, meer dan 45 jaar later, af hoe het leven van die vader daarna is verlopen.

 

 

Elsa Groenman-Warmelink
e.warmelink@gmail.com

06-281 284 69

beëdigd tolk-vertaalster Engels
vertaalster Duits-Nederlands

 

  --------------------------------------------------------------------

Blog 19 – Namen (Tolkervaringen)

 

Een neef van huisgenoot W. woont al zo’n 45 jaar in Canada en is met een Canadese vrouw getrouwd. Ze heet Rosalie.  We hadden ze al zo’n 25 jaar niet gezien, maar een tijdje geleden kwamen ze voor een kort verblijf naar Nederland. Ons brachten ze ook een bezoek.


We kwamen onder andere te praten over boeken en schrijvers.

Rosalie leest veel en ze vertelde dat ze erg genoten heeft van de boeken van Alexander McCall Smith. Dat is een Schotse jurist – geboren in Rhodesië – die onder andere een serie geschreven heeft waarvan het eerste boek ‘The No. 1 Ladies Detective Agency’ heet. Alle boeken in de serie gaan over een gezette vrouw in Botswana die een detectivebureau heeft opgezet. Ik heb twee van de boeken gekocht, namelijk het eerste (‘The No. 1 Ladies Detective Agency’) en het voorlopig laatste (‘Precious and Grace’). Deze boeken zijn echt een plezier om te lezen.

 

(Ter informatie: volgens Wikipedia zijn sommige boeken uit de serie in het Nederlands vertaald, maar ik weet niet wat de kwaliteit van de vertalingen is.)

 

Waarom heeft dit blog nu de titel ‘Namen’? Omdat de namen Precious (‘kostbaar’) en Grace (o.a. ‘genade’) echt van die namen zijn die ik bij de ‘gehoren’ van asielzoekers uit bijvoorbeeld Nigeria op het AZC Ter Apel ook vaak tegenkom. Bij het zogenaamde ‘eerste gehoor’ worden er onder andere vragen gesteld over de namen en geboortedata van familieleden van de asielzoekers. Behalve Afrikaans klinkende namen – die ook vaak een betekenis hebben – hoor je dan namen als Goodluck ('succes ), Patience (‘geduld’), Blessing (‘zegen’) en Mercy (‘genade’, ‘mededogen). Laatst kwam ik als voornaam van de broer van een asielzoeker zelfs de voornaam ThankGod tegen. Gift (cadeau) en Testimony (getuigenis) heb ik zelfs vorige week nog ontmoet!

 

Eerst klinkt je dit heel vreemd in de oren, maar als je erover nadenkt, besef je dat dit soort namen in Europa net zo goed voorkomt. In Nederland worden ze alleen vaak verlatiniseerd of verfranst. Denk maar aan Deodaat/Deodatus, Theodora/Theodorus, Dorothea en Dieudonné. Of aan Gottlieb of Godfried/Gottfried.

 

 

Elsa Groenman-Warmelink
e.warmelink@gmail.com

06-281 284 69

beëdigd tolk-vertaalster Engels
vertaalster Duits-Nederlands

 

  --------------------------------------------------------------------

Blog 20 – Vervolging van christenen in India (Tolkervaringen)

 

Vandaag tolkte ik in Ter Apel voor een man uit Zuid-India - een protestants theoloog.  Hij vroeg asiel aan omdat hij in zijn deelstaat door sommigen met de dood bedreigd werd.

Deze asielzoeker vertelde dat er documenten en chequeboekjes uit zijn kantoor waren gestolen, het kantoor in brand was gestoken en dat er belastende informatie gestuurd was naar de donateurs van het weeshuis waarvan hij directeur was. Ook had men geprobeerd kinderen uit het weeshuis te ontvoeren om ze te verkopen en was zijn auto gestolen.

Hij was wel een paar keer bij de politie geweest en was daar niet slecht behandeld, maar zag er geen heil in opnieuw een beroep op de politie te doen. Hij is namelijk een dalit – een onaanraakbare. In India staan dalits zo laag in aanzien dat ze buiten het kastenstelsel staan. Veel dalits zijn christenen.

Vroeger werden ze wel paria’s genoemd.

 
Veilig land

Welke beslissing er over de asielaanvraag van deze man is genomen, weet ik niet. De IND beschouwt India als een veilig land, omdat er een democratisch rechtssysteem is en er vrije verkiezingen worden gehouden.

Andere als veilig beschouwde landen waar Engels wordt gesproken zijn bijvoorbeeld Ghana en Jamaica.


In de ‘veiliglandprocedure’ wordt de asielzoeker slechts één keer gehoord en kan hij slechts één keer met zijn advocaat spreken. Daarna neemt  de IND meteen een beslissing.

Bij een afwijzende beslissing wordt de asielzoeker direct ondergebracht in een VBL – een vrijheidsbeperkende locatie – en overgedragen aan de Dienst Terugkeer en Vertrek.

 
Hindoe-nationalisme

In India is de BJP aan de macht. Die partij wordt steeds sterker in India en heeft nauwe banden met het hindoe-nationalisme. De aanhangers daarvan vinden dat India een puur hindoeïstisch land moet zijn en er geen plaats is voor christenen en moslims.

 

De aanvallen en pesterijen waar ‘mijn’ asielzoeker van vandaag mee te maken had, waren op touw gezet door BJP-aanhangers, maar voor moslims in zijn omgeving was hij ook bang. Zijn grootouders waren namelijk moslim en hij wordt dus als een afvallige beschouwd. Hij vertelde dat zijn ouders jong waren overleden.

 

Uit Pakistan (niet beschouwd als een veilig land!) had ik wel eens een asielzoeker meegemaakt – een sjiiet die door soennieten bedreigd werd – maar uit India nog nooit.

Ik had me nooit gerealiseerd dat christenen in India gediscrimineerd werden – al komt die discriminatie ten dele voort uit het kastenstelsel.

 
Religie als excuus

Het blijft voor redelijk denkende mensen een raadsel waarom haatdragende mensen religie gebruiken als excuus om  andere mensen en groepen te bedreigen en naar het leven te staan.

 

 

Elsa Groenman-Warmelink
e.warmelink@gmail.com

06-281 284 69

beëdigd tolk-vertaalster Engels
vertaalster Duits-Nederlands

 

 

Wil je je eigen Nederlandse teksten door mij laten corrigeren? Ook dat kan. Neem dan via e-mail, telefoon of Whatsapp contact op.

 

Naar BLOGS 1-10

Naar BLOGS 21-30

Naar BLOGS 31-40

Naar BLOGS 41-50

Naar BLOGS 51-60

Naar BLOGS 61-70

Naar BLOGS 71-80

 

 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.