Blog 61 – Zoeken en goeroes

 

Zoekertje
Ik ben altijd nogal een zoekertje geweest. Dromerig. Geïnteresseerd in religie, astrologie, meditatie, numerologie, dromen, reiki, telepathie (jij begint over iets waar ik net over aan het denken ben).

Nog steeds is die interesse niet helemaal verdwenen. Ik ben wel altijd met beide benen op de grond blijven staan, trouwens. Het ligt niet in mijn aard om achter een goeroe aan te lopen.


Maar is zoeken naar de bedoeling van het leven allemaal maar onzin?
Veel mensen kappen dit soort onderwerpen meteen af als flauwekul. Toch ben ik niet de enige die er belangstelling voor heeft.

 

Goeroes
Denk maar eens aan de Beatles die vanaf 1968 (tijdelijk) aanhangers werden van Maharishi Mahesh Yogi met zijn transcendente meditatie (TM). En zij waren niet de enige beroemde discipelen.
Ook Mick Jagger, Mia Farrow, Clint Eastwoord reisden in die tijd af naar India.


George Harrison
van de Beatles was wel de meest vasthoudende zoeker naar zingeving. Hij werd in die tijd ook bekend met liedjes als My sweet Lord en Give me love, give me peace on earth.


Een volgende wereldberoemde goeroe was Bhagwan Sri Rajneesh, die zich later Osho noemde. Hij had talloze volgelingen (sannyasins ) in de jaren 70 en 80, die in rode of oranje gewaden rondliepen.

De beweging baseerde zich op verschillende spirituele en godsdienstige bronnen en invloeden, zoals het hindoeïsme, soefisme, Zen, christendom, tantra yoga, taoïsme en boeddhisme. De kern van Bhagwans boodschap was het zoeken naar jezelf door middel van meditatie, therapie en liefde.


Sathya Sai Baba was een derde bekende Indiase goeroe. Hij was altijd in het oranje gekleed en zijn beweging had in de jaren 90 honderden centra over de hele wereld en zo’n 30 miljoen volgelingen.

Zijn aanhangers liepen niet in opvallende kleren rond. Daarom was hij in Nederland waarschijnlijk minder bekend dan Bhagwan.


Ik had een achterbuurvrouw die een keer naar zijn ashram in India is gegaan. Ze bracht mij een paar boeken over hem mee en vertelde over de vibhuti (gewijde as: een begrip uit het Hindoeïsme) en de voorwerpen die hij “uit de lucht plukte”; hij ‘materialiseerde’ ze. Ik vond het een interessant verschijnsel, maar toch niet echt geloofwaardig.

Het zou me niet verbazen als Sai Baba een oplichter was, al had hij misschien bijzondere gaven.


Zijn Sathya Sai Organisatie  heeft wel veel goed werk verricht.

Met het geld dat volgelingen aan de organisatie geschonken hebben is de watervoorziening in de Indiase deelstaten Andhra Pradesh en Tamil Nadu  gefinancierd, zijn er scholen, een ziekenhuis (waar de behandeling kosteloos is), een museum en een uitgeverij opgericht en is er een vliegveld aangelegd.

Je staat versteld hoeveel geld vermogende mensen in hun spirituele zoektocht bereid zijn aan goeroes over te maken.



Kabbala
In het begin van deze eeuw kwam de kabbala, een mystieke joodse leer, in de belangstelling doordat Madonna een volgeling werd en zich aansloot bij het Kabalah Center in Los Angeles. Ze stopte er heel wat geld in.

De kabbala leert dat iedere letter, ieder woord, getal en accent van de tenach – de joodse Bijbel – een verborgen betekenis bevat.

Het Kabalah Center waar Madonna en andere beroemdheden lid van waren of zijn, vermengt deze leer met elementen uit de New Age.


De lijst van beroemdheden die zich voor korte of langere tijd met de kabbala hebben beziggehouden is indrukwekkend.

Niet alleen Madonna en haar ex- man Guy Ritchie, maar ook
Britney Spears, Ariana Grande, Roseanne Barr, Demi Moore, Ashton Kutchner, Paris Hilton, Victoria Beckham, Jerry Hall,
Barbra Streisand, Elisabeth Taylor, Diane Keaton, Wynona Rider, Gwyneth Paltrow, Rob Lowe, Courtney Love,Paul Newman,
Jeff Goldblum, Laura Dern, Diane Ladd, Dan Ackroyd, Monica Lewinsky, Naomi Campbell en (alweer!) Mick Jagger

hebben de kas van het Kabalah Center gespekt.

 

Gewone mensen
Wij, gewone mensen,
beperken onze uitgaven op het terrein van de spiritualiteit meestal tot het aanschaffen van wat boeken of het volgen van een paar cursussen.

 

Elsa Groenman-Warmelink
e.warmelink@gmail.com

06-281 284 69

beëdigd tolk-vertaalster Engels
vertaalster Duits-Nederlands

 

Wil je reageren? Zie reactieformulier onderaan deze pagina. Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

--------------------------------------------

 

 

Blog 62 – De strijd tegen veroudering

 

Ik maak altijd graag gebruik van de gymnasiale achtergrond van huisgenoot W., vooral als hij tijdens of na de maaltijd weer eens een (gedeelte van een) lied in het Latijn aanheft. Afgelopen zondag zong hij:

“Post molestam senectutum, nos habebit humus“.


Op mijn vraag wat dat betekende, zei hij dat het zoiets was als: “Na de problemen van de ouderdom, heeft de aarde ons”. Ik vroeg hem hoe hij daar nu weer op kwam, maar dat wist hij niet meer. “Dat soort dingen schiet me altijd zomaar te binnen”, zei hij, “waarschijnlijk iets van de universiteit”.

Gelukkig kon ik de tekst van het lied terugvoeren naar waar we het kort daarvoor over gehad hadden. Ik had hem namelijk gewaarschuwd dat hij niet al te veel moest eten van de stukjes vette kaas die op tafel lagen en dat hij beter walnoten kon eten.


“Die zijn toch ook vet?”, zei hij. “Ja, dat is zo”, zei ik. “Maar in walnoten zit onverzadigd vet en in de kaas verzadigd, dierlijk vet”. “En je eet al best veel kaas”.

 

Lugubere gedachten

Blijkbaar bracht dat bij hem gedachten aan ouderdom en de dood naar boven.  En vandaar de lugubere tekst die hij produceerde.


De ouderdom zit hem wel dwars. Hij herinnert mij er regelmatig aan dat ik, toen we een relatie kregen, tegen hem zei dat hij nog wel dertig jaar kon leven. Dat leek toen een hele tijd, maar die dertig jaar zijn over een paar jaar verstreken.

En we denken dan ook altijd even aan zijn jongere broer, die maar 64 geworden is.

 

De ouderdom komt met gebreken

In Nederland overlijden de meeste mensen als ze ongeveer 85 jaar zijn. Als je heel goede genen hebt en je leefomstandigheden uiterst gunstig zijn, is de maximaal haalbare leeftijd ongeveer 120 jaar, maar niemand weet wanneer de tijd van vertrekken voor hem of haar komt.

Als je eenmaal de ouderdom bereikt hebt, tel je dus steeds af.


En als je, zoals huisgenoot W. en tegenwoordig in Nederland de meeste mensen, niet de zekere verwachting hebt dat er een leven na de dood is, weet je dus niet wat er na de dood is.

En ook niet wat je misschien nog allemaal moet meemaken voordat je sterft.


Langer gezond blijven

In de wetenschap is men er nog niet uit hoe het komt dat mensen verouderen en ouderdomsziekten krijgen, al zijn er genoeg theorieën over “telomeren”, “senescente cellen” – dat zijn cellen die zich niet meer delen – en “stamcellen” in de “hypothalamus”.

We weten ook niet hoe het komt dat de ene 60-jarige eruit ziet als 50 en de andere als 80. Of waarom leden van de ene familie veel langer leven dan van de andere.

Zolang er dus nog geen remedie tegen veroudering en ouderdomsziekten is, lijkt het mij verstandig gezond te leven.

 

Voorbeelden

De broer van huisgenoot W. had hartproblemen, reuma en diabetes type 2. Hij rookte wel als een ketter en at graag veel, en veel vette kaas. “Dat maakt het leven tenminste nog een beetje leuk”, vond hij.


Mijn 93-jarige moeder heeft vergeleken met andere oude mensen waarschijnlijk weinig senescente cellen. Ze heeft geen chronische ziekte, behalve een héél klein beetje suikerziekte, en vindt het leven nog best leuk, zeker als ze voldoende bezoek krijgt.


Ze heeft nooit gerookt en is zich nooit te buiten gegaan aan overmatige maaltijden of meer alcohol dan zo nu en dan een glaasje advocaat of boerenmeisjes.


Wij, de kinderen, denken dat ze wel 100 kan worden en dat vindt ze wel een mooi vooruitzicht.
Ze heeft het nog nooit over ‘voltooid leven’ gehad!

Ze zegt hoogstens lachend: “Laat ik eerst maar eens 94 worden”.

 

Langer leven

Ondanks alle discussie tegenwoordig over een vrijwillig levenseinde, denk ik dat de meeste mensen graag lang willen blijven leven – als ze tenminste gezond blijven. Het gaat om de kwaliteit van het leven.


De bekende kreet „Hunde, wollt ihr denn ewig leben?“, toegeschreven aan koning Frederik de Grote van Pruisen, die dat zijn vluchtende soldaten toeschreeuwde in de slag bij Kolin in 1757, wordt waarschijnlijk door heel veel mensen bevestigend beantwoord – al willen ze geen honden genoemd worden.

 

Elsa Groenman-Warmelink
e.warmelink@gmail.com

06-281 284 69

beëdigd tolk-vertaalster Engels
vertaalster Duits-Nederlands

 

Wil je reageren? Zie reactieformulier onderaan deze pagina. Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

--------------------------------------------

 

 

Blog 63 - Een meisje!

 

Mijn oudste zoon Nelson is nu 43. Aan eigen kinderen is hij lange tijd niet toegekomen. Wel heeft hij twee stiefzoons uit eerdere relaties - Winston en Jeroen.

Ik had hem wel eens gezegd dat ik het niet zo leuk vond dat hij geen eigen kinderen had. Maar ja, zijn twee eerdere vriendinnen zaten niet te wachten op een nieuwe zwangerschap en nog een kind. En zoveel kon het hem zelf ook niet schelen.

De relaties raakten uit en nu heeft hij een nieuwe vriendin – Roos.


Begin april, op Eerste Paasdag, werden huisgenoot W., ik en mijn twee andere zoons uitgenodigd om op de middag van Tweede Paasdag bij Nelson en Roos “een beetje (te) kletsen, wat (te) lunchen, misschien een eindje (te) wandelen”.  We waren wel wat verbaasd; meestal heeft Nelson het in het weekend te druk met werk of met ‘chillen’  met leeftijdsgenoten.

 

Zwanger
Maar in de loop van ons bezoek kwam het hoge woord eruit: “Roos is in verwachting”. Ik moest het wel even laten bezinken.

Het jongste kleinkind van huisgenoot W. is al 12 en mijn kleinzoon Adam 13. En als de baby geboren wordt, is Nelson 44. Het emotioneerde me.

 

Oppassen
Ik beloofde dat ik één dag in de week op mijn nieuwe kleinkind zou passen.

Destijds hebben we veel op Adam gepast; een stuk minder op Robin (de kleinzoon van huisgenoot W.) en nog minder op Benita. De andere grootouders van Robin en Benita wonen namelijk in de plaats waar zij ook wonen.

Kleindochter Yoko was al 3 toen we haar leerden kennen.

 

Nelson rekende natuurlijk op een jongen – een kleine Nelson. “De verloskundige heeft het ook altijd over een ‘hij’!”, zei hij hoopvol.

Zelf heb ik drie zoons. Huisgenoot W. heeft er twee. En hoewel hij naast een kleinzoon ook een kleindochter heeft en mijn zoon Louis naast een biologische zoon een geëchte dochter, denk ik , als ik aan baby’s denk, vooral aan jongetjes.


We moesten wachten op de 16 weken-test. En wat was de uitslag?

 

Het wordt een meisje!
Ik moet echt aan het idee wennen. Op wie zal ze gaan lijken? Op de hot links (Warmelinken)? Meer op haar grootvader van vaderskant? Of veel meer op Roos haar familie?

Een collega aan wie ik het vertelde vroeg me: “Ga je haar allemaal roze kleertjes geven?” “Nee, natuurlijk niet”, zei ik nogal bot. Ik ben namelijk helemaal niet zo tuttig ingesteld.

En toch zou ik, bij nader inzien, wel eens zo vertederd kunnen zijn dat ik allerlei snoezigs voor haar ga kopen.


Of zou ze van het pittige type zijn? Misschien treedt ze dan wel in de taekwondo-voetsporen van haar vader. Zou hij dat mooi vinden?

 

Moederschap
En dat andere meisje – Roos – piekert hoeveel dagen ze zal gaan werken als de baby geboren is. Zal haar leidinggevende het niet vervelend vinden als ze drie in plaats van vier dagen gaat werken?

Maar eigenlijk heeft ze het al besloten, denk ik: ze wil voldoende tijd met haar kleine meisje kunnen doorbrengen.

 

Elsa Groenman-Warmelink
e.warmelink@gmail.com

06-281 284 69

beëdigd tolk-vertaalster Engels
vertaalster Duits-Nederlands

 

Wil je reageren? Zie reactieformulier onderaan deze pagina. Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

--------------------------------------------

 

Blog 64 – Beëdigde vertalingen

 

Een beëdigde vertaling is de rechtsgeldige vertaling van een formeel document door een beëdigd vertaler. Bij een beëdigde vertaling wordt het brondocument aan de vertaling gehecht en wordt de vertaling voorzien van het ambtsstempel en de verklaring van de beëdigd vertaler en zijn/haar handtekening.

Op de vertaling kunnen ook allerlei voetnoten geplaatst moeten worden, die dan weer bekrachtigd moeten worden door parafen van de beëdigd vertaler.

Beëdiging geeft de vertaling rechtsgeldigheid in het land waarvoor de vertaling bestemd is.

 

Waarmerken

Toen ik bijna 25 jaar geleden pas door de rechtbank beëdigd was, werd mij door een ervaren vertaalster verteld dat ik het eigenlijk moest hebben over gewaarmerkte vertalingen. Volgens haar waarmerkte de beëdigd vertaler de desbetreffende documenten, maar de uitdrukking gewaarmerkte vertalingen hoor je bijna niet meer tegenwoordig.

Een beëdigd vertaler is een vertaler die bij wet gerechtigd is documenten te vertalen waarvoor een beëdiging nodig is, zoals documenten met een officiële juridische status.

Sinds een jaar of tien mogen in Nederland alleen vertalers die in het Register beëdigde tolken en vertalers (Rbtv) zijn ingeschreven, vertalingen beëdigen/waarmerken.   


Documenten voor particulieren

Voorbeelden van documenten van particulieren die door een beëdigd vertaler vertaald moeten worden zijn

- uittreksels uit het gezagsregister, huwelijksregister, echtscheidingsregister, handelsregister

- huwelijksaktes, overlijdensaktes, geboorteaktes,

- diploma’s, getuigschriften, cijferlijsten, afschrift basisadministratie, referenties,

- belastingaanslagen, jaaropgaven, akten van geldlening,

- verklaringen van erfrecht, echtscheidingsbeschikkingen, adoptiepapieren,

- kennisgevingen van inschrijving, akte van inschrijving van rechterlijke uitspraak,

- brieven over medische zaken, geneeskundige verklaring zeevaart,

- verklaring omtrent gedrag (VOG), delen van gerechtelijke uitspraken,

- een rijbewijs, een no-claimverklaring motorvoertuig.

De vertaling van veel van deze documenten is erg arbeidsintensief en vaak een heel gepriegel. Daarom doe ik het ook niet zo vaak. De lay-out moet zo goed mogelijk overgenomen worden en typisch Nederlandse begrippen en wetgeving moeten precies goed in de vreemde taal worden vertaald.

Vertalers hebben daar wel hulpmiddelen voor, maar als je niet vaak dezelfde soort documenten hoeft te vertalen, kost het opzoeken veel tijd.


Bedrijfsdocumenten

Ook bedrijven moeten soms officiële documenten beëdigd laten vertalen. Het betreft dan vaak:

- statuten en statutenwijzigingen,

-koopakten,

- vonnissen.

Dit soort vertalingen brengt over het algemeen minder gepriegel met zich mee, omdat de lay-out van de documenten minder ingewikkeld is. Je kunt de tekst gewoon vertalen, de verklaring beëdigde vertaler, parafen en stempels toevoegen en de brontekst en vertaling aan elkaar hechten.

 

Het verhaal achter de documenten

Soms vraag je je af wat voor verhaal er schuilt achter de aanvraag van de persoon die zo’n document vertaald wil hebben. Wat voor motieven, achtergronden of misschien wel drama’s zitten er achter de beslissingen van mensen om stappen te nemen waarvoor ze een beëdigde vertaling van een officieel document nodig hebben?

Een oma van bijna 70 die een paar jaar geleden de voogdij over haar kleinzoon heeft aanvaard en met hem een tijdje naar Zuid-Afrika en Swaziland wil.

Een Friese boer die in Australië wil gaan boeren.

Een gezin met 6 kinderen dat zijn geluk in Nieuw-Zeeland wil gaan beproeven.

Een pas afgestudeerde VWO-scholiere die een jaar naar China wil.

Idem een HAVO-scholiere die een jaar naar Australië gaat.

Een Friese verzorgende die haar geluk in Engeland gaat beproeven.

Een gediplomeerde van een hotelschool die zich in Zwitserland verder wil bekwamen.

Een echtpaar met drie kinderen dat bij de zending in Oeganda en Zuid-Soedan wil gaan werken.

Een jongeman die aan een universiteit in Canada gaat werken.

 

Over het algemeen vraag ik niet naar de motieven van de aanvragers, want het maakt niet uit voor het werk dat ik moet doen.

 

Beëdigd tolken

Ook tolken kunnen worden beëdigd. Vroeger (tot 10 jaar geleden?) moest een tolk bij elke afzonderlijke rechtszaak door de rechter worden beëdigd. Met de inwerkingtreding van de Wet beëdigde tolken en vertalers (Wbtv) is dat niet meer het geval.

Alle daarvoor in aanmerking komende tolken zijn een jaar of wat geleden groepsgewijs bij de dichtstbijzijnde rechtbank beëdigd en ingeschreven in het ook hierboven al genoemde Register, Rbtv.

Overheidsinstellingen worden geacht een tolk uit dat register te benaderen als ze een tolk nodig hebben.
Mijn inschrijvingsnummer is 214.

 

Elsa Groenman-Warmelink
e.warmelink@gmail.com

06-281 284 69

beëdigd tolk-vertaalster Engels
vertaalster Duits-Nederlands

 

Wil je reageren? Zie reactieformulier onderaan deze pagina. Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

--------------------------------------------

 

Blog 65– Leeuwarden

 

Huisgenoot W. is een paar weken geleden opeens in de ban geraakt van onze provinciehoofdstad, Leeuwarden. Bij wijze van uitzondering ging hij weer eens met mij mee toen ik daar moest tolken, en deze keer werd hij gegrepen door de charme van de terrasjes aan de grachten, het opgeknapte Zaailand, de charmante rondvaartboten en de nauwe binnenstadstraten met de historische huizen.

De Nieuwestad is zijn favoriete hangplek.

“Ja, het is toch wel een edele stad”, kwam er over zijn lippen, “zolang ze maar niet met Cambuurshirts gaan rondlopen”.

(Sorry Cambuursupporters, ik kan er ook niets aan doen.)

 

Cambuur

Zoals ik wel eerder heb laten doorschemeren, is huisgenoot namelijk fervent supporter van de landelijk bekende eredivisieclub in de plaats waar wij wonen, 30 kilometer van Leeuwarden vandaan.

Ja, díe plaats - de betrekkelijk kleine plaats met de vele sportvoorzieningen die door inwoners van het westen en het zuiden van het land meestal als een van de grootste steden in het noorden van het land ingeschat wordt.

En Cambuur is de voetbalclub van de hoofdstad van Friesland, Leeuwarden, die wel een paar seizoenen in de eredivisie gespeeld heeft, maar er ook dit jaar niet in geslaagd is te promoveren uit de divisie een niveau lager.

Die lagere divisie heette vroeger de eerste divisie, maar moet nu door het leven met de naam Keuken Kampioen Divisie. Behalve dat ik dat een rare naam vind voor iets wat met voetbal te maken heeft, is het ook nog eens heel raar gespeld. Het zou niet uit drie aparte woorden moeten bestaan, maar gewoon aan elkaar geschreven moeten worden.

 

In ieder geval is Cambuur op dit moment in de ogen van huisgenoot W. geen serieuze concurrent meer van de door hem zo geliefde voetbalclub.

Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat fanatieke supporters van beide clubs de naam van de concurrerende plaats niet wensen uit te spreken en in plaats daarvan zeggen: DKV. Dat betekent: dertig kilometer verderop.

Een alternatief is om Leeuwarden Goutum-Noord te noemen en onze woonplaats Akkrum-Zuid.

Het schijnt zelfs zo te zijn dat sommige Cambuursupporters niet over de A32 langs Heerenveen rijden als ze naar Zwolle en verder naar het zuiden moeten, maar een omweg over Sneek, Emmeloord en Kampen maken.

 

Voor buitenstaanders zoals ik komt dit allemaal erg kinderachtig over, maar de heftige gevoelens die sommigen voor hun voetbalclub hebben – en de animositeit tussen naburige, concurrerende clubs – is natuurlijk niet voorbehouden aan supporters van Cambuur en SC Heerenveen.

In Arnhem/Nijmegen, Amsterdam/Rotterdam, Zwolle/Deventer  en Breda/Tilburg kunnen ze daar ook over meepraten.

 

Terug naar Leeuwarden

Liwwadders (Leeuwarders) kunnen wel een complimentje gebruiken, want ze staan er in hun eigen provincie niet altijd even goed op. De Friezen op het platteland vinden hen namelijk vaak niet ‘Frysk’ genoeg.

De oorspronkelijke Leeuwarders spreken hun eigen taal/dialect, het Liwwadders, dat heel anders is dan het Fries.


Een echte Leeuwarder mut ome segge teugen de Oldehove, iemand die dood is woant nou op het Skapedykje of het nou un sandwinkeltsje, wie een dutje doet, doet un knipperke, iets wat niet veel voorstelt het niet feul om 'e hakken en als je helemaal gelijk hebt, hest dou de keutel bij ut skoane end.

Maar het blijft een feit dat Leeuwarden verreweg de grootste stad van Friesland is en het slaat nergens op dat “ut nooit wat weest het en ut oek nooit wat sil wurde”.

 

Hij maakt er serieus werk van

Huisgenoot W. is in ieder geval zo gecharmeerd geraakt van Leeuwarden, dat hij een kaartje van de binnenstad heeft aangeschaft. Zo kan hij de precieze ligging van straten als Groot Schavernek, Klein Schavernek, Over de Kelders, het Naauw, de Tuinen, de Sacramentsstraat, de Tweebaksmarkt (tweebak = beschuit) etc. uit zijn hoofd leren.

 

Elsa Groenman-Warmelink
e.warmelink@gmail.com

06-281 284 69

beëdigd tolk-vertaalster Engels
vertaalster Duits-Nederlands

 

Wil je reageren? Zie reactieformulier onderaan deze pagina. Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

--------------------------------------------

 

Blog 66 – WK voetbal voor mannen

 

Wat waren sommige wedstrijden in het WK voetbal voor mannen dit jaar zinderend! En niet alleen omdat het zo warm was in Rusland.


Uruguay-Portugal bijvoorbeeld vond ik een genot om naar te kijken. En Brazilië-België ook.
Ik was onder de indruk van de strakke passes, de mooie hakjes en de snelheid, die je vroeger niet had in het voetbal.


Cristiano Ronaldo
, van het Portugese team, is een geval apart. Veel mannen vinden hem maar een aansteller – een verslaggever noemde hem bijvoorbeeld spottend ‘Zijne Heerlijkheid” –   maar wat een concentratie weet die man op te brengen.

Hij geneert zich niet voor opzichtige ademhalingsoefeningen op het veld en lijkt zich er niet van bewust te zijn wat voor indruk hij maakt als hij zijn voetbalbroek helemaal optrekt als hij, bijvoorbeeld, een strafschop moet nemen.

Ik heb nooit eerder zulke indrukwekkende dijen gezien.


Mannen hebben over het algemeen meer waardering voor Lionel Messi, geloof ik. Hij is maar klein, dus het is extra knap dat hij zo goed kan voetballen.

 

Vroeger
Ik geef niet zoveel om voetbal, maar in dit toernooi heb ik toch met plezier naar een paar wedstrijden gekeken. Kroatië-Rusland vond ik onverwacht de moeite waard. Er werden weinig lelijke overtredingen gepleegd.

Kroatië won, maar Rusland had ook een goed team.
Een heel wat betere ploeg dan in 1912, toen Rusland tijdens de Olympische Spelen de wedstrijd tegen Duitsland met 16-0 verloor (volgens de voetbalkenner hier in huis).

Sowieso is het voetbal van tegenwoordig heel anders dan vroeger, ook wat betreft de supporters. Als je beelden van 60 jaar geleden ziet, zie je dat de toeschouwers allemaal mannen in pakken zijn en vaak met een hoed op.

Vergelijk dat eens met de kleurig uitgedoste supporters van nu!

 

Verlengingen
Tijdens dit WK werden er volgens mij nogal veel schlemielige doelpunten gescoord – naast heel oogstrelende en spectaculaire natuurlijk.
Onder ‘schlemielige doelpunten’ versta ik bijvoorbeeld goals met de zijkant van het hoofd of met de schouder.


En het viel mij op dat er vaak verlengingen en strafschopsessies nodig waren – extra speeltijd dus.

Van de 16 wedstrijden in de achtste finales, de kwartfinales, de halve finales, de strijd om de derde en vierde plaats en de finale eindigden er 5 pas in de verlenging.

Bij 4 van de 5 verlengingen
moest de strijd door middel van strafschoppen verlengd worden.

 

Terminologie
Tot voor kort verkeerde ik in de veronderstelling dat een voetbalwedstrijd beslist was als er in de extra speeltijd een doelpunt gemaakt werd (sudden death).
Het blijkt dat dat inderdaad een tijdje zo geweest is, maar tegenwoordig blijkbaar niet meer.

Huisgenoot W. hielp mij wat dat betreft uit de droom.


De sudden death – later de golden goal genoemd, omdat men dat positiever vond klinken – is in 2003 al afgeschaft.

In plaats daarvan worden er twee verlengingen van elk een kwartier gespeeld. Als de stand dan nog gelijk is, worden er strafschoppen genomen.


De voetballerij staat bol van specifieke terminologie. Behalve de sudden death / golden goal heb je bijvoorbeeld de panenka.

En ik moet altijd lachen als ik voetbalkenners hoor praten of schrijven over een “mooi affiche” als het over een bepaalde wedstrijd gaat, bijvoorbeeld tussen clubs waarvan ze veel verwachten.

Ik heb het woord ‘affiche’ in een Frans-Nederlands woordenboek opgezocht en meen te begrijpen dat het in het voetbal gebruikt wordt in de zin van ”Het staat mooi op een affiche”.

 

Engels-Nederlands
Bij veel begrippen waar vroeger een Engelse term voor gebruikt werd, slaat de balans weer naar het Nederlands door. Denk daarbij aan doelpunt/goal, strafschop/penalty, vrije trap/free kick, hoekschop/corner, verdediger/back en doelman/keeper.

Als de sudden death nog zou bestaan, was er zo langzamerhand ook wel een Nederlandse term voor uitgevonden (dodelijk doelpunt?; directe dood?; plotse dood?).


De ontwikkeling naar Nederlandse termen zien we in het rugby nog niet.
Die sport – in Australië ook  football genoemd – is nog te kort geleden uit de Engelstalige wereld komen overwaaien (zie blog 57: Blogs 51-60)

 

Finale
Het vinden van de juiste woorden speelt behalve bij voetbal bij het schrijven van blogs natuurlijk ook een rol. Soms lukt het niet een boeiend blog te schrijven, omdat de juiste woorden niet bij me opkomen.


Zinderend’ vond ik een goed woord voor sommige voetbalwedstrijden die ik tijdens dit toernooi gezien heb. Andere wedstrijden waren gewoon saai.

België-Frankrijk was een afknapper door het defensieve, publieksonvriendelijke spel van de Franse spelers. Het benam me de lust om verder te kijken.

Maar de Franse ploeg kwam er wel mee in de finale en werd zelfs kampioen. Dat is toch een prestatie.

Gefeliciteerd, Frankrijk!

 

Elsa Groenman-Warmelink
e.warmelink@gmail.com

06-281 284 69

beëdigd tolk-vertaalster Engels
vertaalster Duits-Nederlands

 

Wil je reageren? Zie reactieformulier onderaan deze pagina. Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

--------------------------------------------

 

Blog 67  - Maatschappelijke veranderingen –veganisme

Doodnormaal
De meeste mensen vinden vlees eten doodnormaal. Toch maken het vegetarisme en vooral het veganisme steeds meer opgang de laatste tijd.

In het algemeen kun je wel stellen dat er steeds meer mensen zijn die dieren op één lijn stellen met mensen – zo lijkt het tenminste.

In ieder geval houden ze zoveel van dieren dat ze tegen elke vorm van uitbuiting zijn.
Onze schoondochter Anneloes is zo iemand.


Veganisten eten niet alleen geen vlees, maar ook geen eieren, melk, andere zuivelproducten, honing, dierlijke gelatine of levertraan.


De reden om geen zuivelproducten te eten of drinken is dat het voor de productie van melk nodig is koeien steeds maar weer drachtig te maken. Als hun kalf geboren is, geven de moeders ongeveer 300 dagen melk. Als de melkproductie is opgedroogd, worden ze opnieuw geïnsemineerd.

Het bezwaar tegen het eten van eieren is dat legkippen vaak maar heel weinig leefruimte krijgen. Voor een kooikip is dat 1,5 A4’tje, een scharrelkip krijgt een half A4’tje meer. Alleen een vrije-uitloopkip mag naar buiten, maar ook van deze kippen wordt de snavel gekapt als ze nog maar een paar dagen oud zijn.

Veganisten eten geen honing omdat imkers de honing die de bijen produceren om door de winter te komen, uit de korven halen en de bijen in plaats daarvan suikerwater geven. Maar suikerwater mist allerlei voedingsstoffen die honing wel heeft. Verder wordt gezegd dat de bijen vaak gewond raken tijdens het productieproces.

 

Motieven
Dierenliefde is niet bij alle veganisten en vegetariërs het motief om geen vlees resp. helemaal geen dierlijke producten te eten.


Christine Lagarde, de directeur van het Internationaal Monetair Fonds (IMF), en ongetwijfeld Al Gore ook, zijn veganist om iets te doen tegen klimaatverandering.


Bij Beyoncé en Bill Clinton speelt waarschijnlijk meer mee dat ze slank willen blijven.


Behalve Beyoncé en Bill Clinton zijn er nog veel meer beroemdheden veganist dan je waarschijnlijk denkt.

Voorbeelden zijn: Demi Moore, Michelle Pfeiffer, Brad Pitt, Woody Harrelson, Ariane Grande, Oprah Winfrey, Venus Williams, Serena Williams en Carl Lewis.


Onze ‘Denker des Vaderlands’ – René ten Bos – vindt vlees eten totaal immoreel.
“‘Diervriendelijk vlees ’ bestaat niet”, zegt hij in een interview. Zijn afkeer van vlees eten komt grotendeels voort uit het feit dat hij lang in een slachthuis gewerkt heeft. Hij is trouwens vegetariër, geen veganist.
https://www.trouw.nl/religie-en-filosofie/waarom-het-eten-van-vlees-totaal-immoreel-is~aa89cacd/

 

Omwenteling?
Ik vraag me af of deze toenemende weerzin tegen vlees eten het begin is van een nieuwe omwenteling in ons denken.

Een omwenteling die te vergelijken zou zijn met de afschaffing van de slavernij of de wettelijke gelijkstelling van vrouwen aan mannen.

Vroeger vond iedereen het immers doodnormaal dat je andere mensen als slaven mocht houden en dat vrouwen ondergeschikt waren aan mannen?

 

Hoe lang nog?
De opvattingen over het eten van vlees veranderen in ieder geval in hoog tempo. In de Britse krant The Independent las ik een paar maanden geleden dat er nu 3,5 miljoen Britten zijn die zichzelf veganist noemen, terwijl dat er twee jaar geleden nog geen 550.000 waren.


Ik ben zelf geen veganist, zelfs geen vegetariër, maar vraag me wel af hoe lang het nog zal duren voordat iedereen in de westerse wereld het doodnormaal vindt om geen dierlijke producten te eten - en eventuele daardoor ontstane tekorten, aan vitamine B12 bijvoorbeeld, door middel van voedingssupplementen op te heffen.


Of zou kweekvlees de toekomst hebben?

https://www.vpro.nl/programmas/tegenlicht/lees/bijlagen/2017-2018/Vleeskwekers/De-kweekvleeskwestie.html

 

Elsa Groenman-Warmelink
e.warmelink@gmail.com

06-281 284 69

beëdigd tolk-vertaalster Engels
vertaalster Duits-Nederlands

 

Wil je reageren? Zie reactieformulier onderaan deze pagina. Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

--------------------------------------------

 

Blog 68 – Pront

 

We zitten aan het begin van de zaterdagavond samen in de koelte tussen de uitbouw en de schutting. Ik heb eindelijk de rust gevonden om niet te denken dat ik nog karweitjes moet doen waar ik normaal niet aan toekom.

We drinken rosé en eten er wat amandelen bij die over zijn van een zak die ik gekocht had voor het maken van een mediterrane salade met watermeloen, perzik, feta en andere lekkere dingen.

 

Opoffering

Huisgenoot W. had eigenlijk naar een voetbalwedstrijd van zijn club gewild – een oefenwedstrijd – maar heeft besloten in plaats daarvan de wedstrijd ’s avonds op de televisie te volgen. Sowieso is hij niet iemand voor ‘zomaar buiten zitten en rosé drinken’. Ik weet dat hij ofwel aan voetbal denkt, ofwel aan dingen die te maken hebben met de Tweede Wereldoorlog.

 

Kortgeleden heeft hij een nieuw boek over de Slag om Arnhem gelezen en hij is zich daar nu veel meer voor gaan interesseren dan hij vroeger deed. Toen vond hij altijd dat de Slag om de Grebbeberg veel te weinig aandacht kreeg.
Hij is expert in alles wat om dat laatste heen speelt – de eerste meidagen van 1940.

 

Als ík zomaar ergens zit, denk ik vaak aan onderwerpen waarover ik een blog zou kunnen schrijven.

Het komt bij me op dat in boeken vaak gesuggereerd wordt dat mannen, als ze iets met hun vrouw samen doen wat niet echt hun belangstelling heeft, stiekem aan andere vrouwen denken, maar ik denk dat dat hier bij huisgenoot W. niet echt aan de orde is.

Seks speelt sowieso bepaald geen hoofdrol meer in ons leven.

 

Taaldingen

Opeens vraag huisgenoot W. wat er ook al weer precies met ‘pront’ bedoeld wordt: een pronte vrouw. “Ben jij bijvoorbeeld een pronte vrouw?”, vraagt hij. Ik antwoord dat ik denk dat het gezegd wordt van een stevige vrouw die goed geproportioneerd is, en ik maak er een gebaar van een zandloper bij, “maar het is volgens mij meer een Hollands woord, of Brabants. Wij gebruiken het eigenlijk niet zo”.

 

“Nee”, zegt hij, wij zeggen eerder ‘nuver’”. “In Groningen tenminste”.
“Ja”, zeg ik, “en ook wel in Friesland, geloof ik”.

 

“Ik ga naar binnen”, zegt huisgenoot. “Ja, je hebt je lang genoeg opgeofferd, hè?”, zeg ik. “Ja”, zegt hij, “ik ga niet naar voetbal, wat ik van plan was”.

 

Ik besluit in het woordenboek op te zoeken wat ‘pront’ en ‘nuver’ ook alweer precies betekenen. Huisgenoot W. zit in de huiskamer alweer naar een sportprogramma te kijken.

Het de laatste hand leggen aan de  salade niçoise kan dus nog wel even wachten.

 

Gewestelijk

Uit de omschrijvingen in het woordenboek blijkt dat ‘pront’ en ‘nuver’ toch een andere betekenis hebben dan we dachten – minder geseksualiseerd en waarschijnlijk sterk afhankelijk van de interpretatie van de gebruiker.

En het zijn allebei gewestelijke woorden. Dat betekent dat ze in de ene provincie iets anders kunnen betekenen dan in de andere.

 

Van Dale geeft aan dat pront een vervorming van prompt is, dus de eerste betekenis is vlot, snel, stipt.
Daarnaast betekent het ook goed gebouwd, trots, parmantig, of wakker, monter, of goed gekleed.

 

Nuver betekent volgens Van Dale lief, aardig, bevallig, net. Een nuver wicht in het Gronings is een mooi meisje.
Een andere betekenis die in het woordenboek genoemd wordt is niet goed bij het hoofd, zonderling, raar. Dat sluit dan weer beter aan bij hoe het woord nuver/nufer in Friesland gebruikt wordt.



Zaterdagavond

Ik realiseer me dat ik op deze warme dag toch nog weer met ‘taaldingen’ bezig ben, en dat ik nog steeds niet weet of ik een ‘pront wijf’ ben.

Laten we maar gauw de salade eten, en dan lekker naar ‘The Bridge’ kijken.

Saga Norén,  de hoofdpersoon uit die serie, heeft het syndroom van Asperger en zou waarschijnlijk een hele boom kunnen opzetten over wat een ‘pronte vrouw’ is.

 

 

Elsa Groenman-Warmelink
e.warmelink@gmail.com

06-281 284 69

beëdigd tolk-vertaalster Engels
vertaalster Duits-Nederlands

 

Wil je reageren? Zie reactieformulier onderaan deze pagina. Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

--------------------------------------------

 

Blog 69 – Natuur en tijd

 

Ik loop graag in de tuinen van Le Roy aan de President Kennedylaan en de Europalaan in Heerenveen. Het is niet ver van mijn huis en je komt er niet vaak andere mensen tegen.  Ik loop er liever dan over asfalt tussen huizen en straten.

 

Vrijwilligers
De laatste jaren zijn er in de tuinen vaak weer vrijwilligers bezig die er muurtjes, ‘tafels’ en andere bouwsels neerzetten. Die zullen op den duur voor een groot deel door planten overwoekerd worden.

Soms doen deze bouwsels te midden van klinkerpaadjes, bomen en planten denken aan oude, overgroeide tempels in Mexico uit het Maya-tijdperk. Maya’s voerden daar allerlei griezelige rituelen uit om de goden te vriend te houden. Ze offerden krijgsgevangenen of slaven. Soms werd het nog kloppende hart uit de borst van de levende slachtoffers gerukt.

Laten we aannemen dat dit soort dingen niet gebeurt in deze tuinen … .


Tuinen van Le Roy
De tuinen van Le Roy zijn een miniversie van de Ecokathedraal in Mildam, niet ver van Heerenveen. Louis Le Roy zelf is overleden, maar zijn werk wordt voortgezet door de Stichting Tijd.

Een van de doelstellingen van de stichting is “Het bevorderen van inzicht in en bewustzijn van het begrip "tijd" als voorwaarde voor de ontwikkeling van samenwerking tussen natuurlijke en creatieve menselijke processen in ruimte en tijd”.

Le Roy vatte natuur op als een doorlopend proces dat zich in ruimte en tijd ontwikkelt - als een eindeloze wisselwerking van orde en chaos, van systeem en toeval, van voortdurende transformaties.

 

Slag om Verdun
Tijd en natuur komen ook aan de orde in een boek over de Slag om Verdun in de Eerste Wereldoorlog. Het heet ‘Slag zonder einde. Verdun 1916’, geschreven door Alistair Horne (oorspronkelijk: The Price of Glory. Verdun 1916).

Huisgenoot W. heeft dat boek al lang in zijn bezit. Hij is drie keer in Verdun geweest.

De slag die daar gestreden werd duurde van februari tot december 1916  en kostte het leven aan meer dan 163.000 Franse en 100.000 Duitse soldaten. Er vielen 492.000 gewonden. Verdun staat nog steeds symbool voor de verschrikkingen die mensen elkaar kunnen aandoen.

Door de bombardementen, de miljoenen (gas)granaten die afgevuurd werden en de man-tegen-mangevechten was er na een paar maanden geen natuur meer over in de omgeving van Verdun.

In het hierboven genoemde boek wordt dan gezegd: “Toen het lente werd, ontsproten er met het supreme optimisme van de natuur hier en daar groene blaadjes aan de verwoeste bomen, maar ook die vielen er al gauw weer slap en voos af in de giftige atmosfeer”.

 

Grote gebieden waren zo sterk verontreinigd, ook door de hevige gifgasaanvallen, dat er tot de jaren tachtig van de twintigste eeuw alleen maar naaldbomen konden groeien op de vervuilde bodem.

Toch konden er daarna weer inheemse bomen en struiken groeien. De natuur is taai.

 

Terug naar Louis le Roy
Het ging Le Roy meer om het proces dan om het resultaat. Hij wilde dat de mens met de natuur samenwerkte om daardoor een zo hoog mogelijke mate van complexiteit te bereiken.


Verleden jaar is ontdekt dat de essen in de door hem aangelegde ‘tuin’ aan de Kennedylaan ziek zijn.
Ze zijn nu bijna allemaal gekapt, en de tuin ziet er veel leger uit, maar ook hier zal de natuur zich in de loop van de tijd wel herstellen. De natuur doet haar werk.

 

http://www.huubmous.nl/2014/02/17/herinneringen-aan-louis-le-roy/

 

Elsa Groenman-Warmelink
e.warmelink@gmail.com

06-281 284 69

beëdigd tolk-vertaalster Engels
vertaalster Duits-Nederlands

 

Wil je reageren? Zie reactieformulier onderaan deze pagina. Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

--------------------------------------------

 

Blog 70 - Life is a collection of moments

 

Toen ik aan het eind van de middag vanuit Groningen nog even naar het tuincentrum ging om te kijken of er kussens voor tuinstoelen waren – 4 voor 15 euro, een koopje! – zag ik bij de uitgang een grote pot staan met de tekst “Life is a collection of moments”.

“Ja”, dacht ik, “dat is eigenlijk wel zo”. Ik had daar nooit zo over nagedacht. Vaak denk ik aan het leven als een opeenvolging van periodes. Als bedrijven in een toneelstuk.

Maar in die periodes heb je ontelbare kleinere onderdelen en momenten.

 

Neem deze week

Neem deze week. Het is nu vrijdag.

Afgelopen maandag had ik een afspraak staan om te tolken in een vrij grote oplichtingszaak voor de rechtbank, maar de vrijdag daarvoor kreeg ik een telefoontje dat het OM de oproeping had ingetrokken (reden onbekend). Nou ja, goed, dan hoef ik dat in het weekeinde ook niet voor te bereiden… .

Het weekend daarvoor had ik met het mooie weer ook al een spoedopdracht.

 

In plaats van een tolkopdracht kreeg ik maandag van een buitenlands vertaalbureau het verzoek een Engelse vertaling van een statutenwijziging te redigeren en vervolgens te beëdigen (waarmerken) – 15 bladzijden.

De eerder gemaakte vertaling zag er op het eerste gezicht wel redelijk uit, dus ik ging met mijn offerte niet al te hoog zitten.

Helaas – toen ik met het werk begon, merkte ik dat de tekst van de vertaling niet echt fout was, maar toch behoorlijk stuntelig. Vooral veel zinsdelen op de verkeerde plaats in de zin, en vaak veel te omslachtig.

Te weinig uren voor de offerte in rekening gebracht dus, achteraf.

 

Dinsdag

Dinsdag het concept ingeleverd, want de klant wilde het stuk eerst zien voordat ik de brontekst en de vertaling aan elkaar zou hechten en mijn stempels zou zetten.

 

Mijn nieuwe leesbril kon ik bij de opticien ophalen. De oude is spoorloos.

Allerlei mails verwerkt. ’s Avonds de voetbalwedstrijd België-Frankrijk gekeken. Helaas verloor België.

 

Woensdag

Naar de IND in Ter Apel. Drie aanmeldgehoren van jonge mensen uit Nigeria.

Aanvaring gehad met een jonge gehoormedewerkster die blijkbaar zo overtuigd van zichzelf was dat ze mij als haar knechtje – of als een robot – behandelde.


Ze zei bijvoorbeeld aan het begin van ieder gesprek (“gehoor”):
“Dit is de tolk Engels. Zij is een onafhankelijke tolk en zal  alleen vertalen wat ik tegen u zeg en wat u tegen mij zegt. De tolk vindt dus nergens iets van”.

Hoezo? Dat laatste heb ik natuurlijk niet zo vertaald. Ze denkt zeker dat ik gekke henkie ben!

Ik heb tegen de asielzoeker gezegd (in het Engels natuurlijk):
“… Ik ben onafhankelijk en niet in dienst van de IND. Ik heb dus geen invloed op de beslissing die genomen zal worden”.


Na nog een paar irritaties sprong ik uit mijn vel. Wat denkt zo’n jong grietje wel?
Of het nu terecht is of niet, op mijn leeftijd wil ik met enig respect behandeld worden.

Ach, we zijn beleefd gebleven, hoor, en ik heb het verder maar gelaten bij de uitspraak dat er blijkbaar irritaties van beide kanten waren en dat iedereen zijn eigenaardigheden heeft. Mooi neutraal, toch?

Na het werk een poosje bij mijn moeder in Assen geweest. ’s Avonds moe.

 

Donderdag

Op donderdag moest ik de Nederlandse en de vertaalde statutenwijziging uitprinten, maar mijn ene printer doet het vaak niet en de andere – draadloze – deed ook moeilijk. Geen extra inktpatroon meer, dus al vroeg naar de winkel. Uiteindelijk meer dan een uur bezig geweest met printen.

Daarna stempels en parafen en handtekening zetten en wéér opgestuurd naar het bemiddelingsbureau.


’s Middags de huishoudelijke hulp en een tolkafspraak bij de politierechter, maar de verdachte was niet komen opdagen.
De rechtbankbode was niet vriendelijk. Vond hij dat ik mijn geld maar makkelijk verdiende?


’s Avonds bericht van het vertaalbureau dat ik de brontekst en de vertaling aan elkaar kon hechten en naar de opdrachtgever kon opsturen. Gezegd dat ik dat vrijdagmorgen zou doen, maar dat ik niet zeker wist wanneer het pakketje zou aankomen. Niet elke dag worden er immers aangetekende stukken bezorgd.

Reactie: “Maak je niet druk. Over de bezorging door de post hebben we geen controle”.

 

Vrijdag
Vrijdagmorgen een onvriendelijke medewerkster van de kopieerwinkel toen bleek dat ik graag wilde dat ze – met een grote perforator – gaatjes zou maken in het centimeter dikke pakket. “Dat kunt u zelf wel doen”. (O ja, de klant is koning?).


Daarna thuis – bij het aan elkaar hechten van de papieren – een telefoontje van de zeer slecht verstaanbare medewerkster van het vertaalbureau dat de klant haast had en of het pakketje met ‘express mail’ verstuurd kon worden.

Gelukkig bleek bij het postagentschap dat het aangetekende stuk – “als alles goed gaat” – zaterdag nog bezorgd kon worden en dat er op zaterdag geen spoedbezorging is.

‘Express mail’ was dus helemaal geen optie.

 

Vrijdagmiddag

’s Middags bij zoon Dolf langs. Kopje koffie bij Hornbach gedronken.

Bij terugkomst naar het tuincentrum, en daar sprak ik een heel vriendelijke medewerkster. Ze wees me op de spotgoedkope stoelkussens.

 

Een leuk slot dus van een soms frustrerende week.

 

Elsa Groenman-Warmelink
e.warmelink@gmail.com

06-281 284 69

beëdigd tolk-vertaalster Engels
vertaalster Duits-Nederlands

 

Wil je reageren? Zie reactieformulier onderaan deze pagina. Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

--------------------------------------------

Reactie plaatsen

Reacties

je tweelingzus
2 maanden geleden

63 vind ik ontroerend, 65 geestig, 68 mooi beschreven.
Knap!

Elsa
2 maanden geleden

Dank je, zus!

Mia Bonnema
3 maanden geleden

Als inwoner van Leeuwarden is blog 65 leuk en herkenbaar om te lezen!
Je kunt ook de Oldehove beklimmen of (met de lift) naar boven in de Achmeatoren om de stad en meer te overzien. Zicht t/m de Waddeneilanden.

Elsa
3 maanden geleden

Goed idee, Mia. Dat kunnen we ook nog wel een keer doen!

Elsa Groenman-Warmelink
3 maanden geleden

Dank voor je reactie, Jan. Ik zag op internet dat het uit een studentenlied komt. Het heeft dus niets met de Carmina Burana te maken. Ik vond op internet ook een vertaling van het eerste couplet van dit studentenlied waarin de genoemde strofe voorkomt. Die luidt: "Laten wij dan vrolijk zijn, in den bloei der jaren. Na een jonkheid vol genoegen, na een grijsheid vol van zwoegen, zal ons 't graf bewaren". Het is dus inderdaad een oproep tot vrolijkheid. Zoals je ziet is de vertaler erin geslaagd het couplet in de vertaling te laten rijmen, net als in het origineel. De studenten zullen het alleen nooit in de Nederlandse vertaling gezongen hebben, denk ik.

Jan Tekelenburg
3 maanden geleden

Luguber klinkt het op het eerste gezicht, maar de contekst (Carmina Burana?) is toch wel vrolijk: geniet van het leven, en van de mooie dingen daarin! Ook van het Latijn heb ik vnl de dingen paraat die gezongen werden (en misschien hier en daar nog wel gezongen worden).